மண்ணுயிர் காக்க மன்னவனே வாராய்

வையத்தை வனைந்த குயவன்
மனிதனையும் வைத்தான் வையத்துள்
மானுடத்தின் மான்பினால் மாசு படிந்தது
மீட்புக்கு மனுவுரு மூச்சானது.

வையத்துள் மடிந்திடும் மானுடமே
நீ வித்திடும் நிலை எம் மனங்கள் கருகுதே
மெருகிப் போன உன் பிறப்பு இறப்பு ஆதார பொக்கிஷங்கள்
சாம்பலாய் கலங்கிய கடலில் கரைந்து
கரையை அடைய அமைதியான உன் காத்திருப்பு

மீளாத மீள்குடியேற்றம்
காணாத கண்துடைப்புகள்
கிடைக்காத ஏக்கச் செடிகள்
மலராத வறண்ட வசந்தங்கள்
கொண்டு ஆடுகின்ற கொண்டாட்டங்கள்

குயவன் தன் இயந்திரத்தை
சுற்றும் போது களிமண் பனை.
ஆனால்......
இறைவன் எத்தனை தரம்
சுற்றினாலும் உலகத்தை
மனிதன் களிமண்ணே என்றும்.

கடவுள் கொடுத்த வரம்

நான் வாழும் நாட்களின்
காலங்களில் கடவுளின்
வரங்களை அனுபவிக்கிறேன்।
இறைவன் லீலைகளையும்
அனுபவிக்கிறேன் இன்பமாகவே।

உடன் பிறப்புகளையோ
உயிரளித்தவரையோ உயிருடன்
விட்டு வைக்காவிட்டாலும்
உலகில் தோன்றிய உயிர்கள்
என்றும் என் உறவுகளே।

இறைவன் எனக்கு அளிக்காது
விட்டாலும் உறவுகளை
நானாக உருவாக்கும்
யுக்திழயக் கற்றுக் கொண்டேன்।

புதிய உறவுகளை
உருவாக்கும் பணி இலகுவானாலும்,
அவை நிலைக்க செய்வது
கடினமே।

நான் ஒரு உறவை நினைக்க
கிடைக்கும் உறவுகளோ
என்னிடம் பிறிதொன்றை
எண்ணுவதேன்?

உண்மையான அன்பை
உறவுகளில் காணவில்லையே
ஏன்?
களங்கமில்லா அன்பை
உணரத் தெரியவில்லையா

அப்பா, அண்ணா, தம்பி என
நான் உணர்வுபூர்வமாய் எண்ணினாலும்
ஏன் ஆண்களால்
முடிவதில்லை அவை?

தன்வீட்டுப் பெண் தான்
பிள்ளையா உனக்கு
மற்றவர் வெறும் போகப்
பொருளா மானிடா?

பெண்கள் அனைவரும் என்றும்
பெண்களே என்று
புரிந்து கொள்வாயா
ஆணினமே......


இது தான் பெண்களுக்கு
கடவுளிட்ட வரமா?

இதுதான் காதலா ? ? ?

உன்னால் நான்

கண்ணீரில் நனைய

நீ

பன்னீரில் குளித்தாய்....

உன்னினைவுகளில் நான்

உருகிய வேளை

நீ அவளுடன்

ஐஸ்கிறீம் குடித்தாய்....

இதுதான் காதலின்

விதிமுறையா?

பூக்களின் தேவை

செடியொன்று நட்டு
நீர்விட்டு வளர்த்து
காத்திருந்தேன் பூக்களுக்காய்
பூ ஒன்று மலர முன்
மொட்டொன்று வந்தது.
நாளிரண்டு ஆனதும் தன்
வண்ண இதழ் விரித்து
எனை பார்த்து புன்னகைத்து.........
அதன் புன்னகை
கவர்ந்தது என்னை.

நான் மரணித்த போது தான்
புரிந்துகொண்டேன் உண்மையை
நான் நட்ட பூக்கள்
அனைத்தும் என்
கல்லறை தோட்டத்தை
அல்லங்கரிக்கவென்பதை..........

ஈரப்பார்வையால்...........

நீரில்
நெடுநாட்கள் கிடந்தாலும்
கருங்கல் கரைவதில்லை
ஓராயிரம் பார்வைகளில்
மூல்கியும் முன்பெல்லாம் என்
மனம் கரைந்ததில்லை
ஆனால்.................?
இன்று என்ன ஓர் அதிசயம்?
ஒரே வினாடியில்
உன் ஈரப்பார்வையில்
என் மனம்
உப்பாய் கரைந்ததே..............

நண்பன் கிடைத்திட

என்ன தவம் செய்தேன்
உன் போல் நண்பன் கிடைத்திட
தாய் தருத்தரிக்கு வரை
தந்தை கடமையாற்றும் வரை
காதலன் காதலிக்கும் வரை
நண்பனோ வாழ்வின் எல்லை வரை

பலநூறு மயில் தண்டி
இருந்தாலும்
இதயம் கொண்டநட்பு
நம் அருகிலே
அரவணைக்கும் அன்னையும்
அன்பு செய்யும் தந்தையிலும்
நண்பர் உயர்ந்தவர்
அதிலும் நான் உன்னை
நண்பனை அடைய
என்ன தவம் செய்தேனோ

செல்போனின் ஒவ்வொரு
செல்லச் சினுங்கலிலும்
நான் உன் அழைப்பை
பிரித்தினம் கண்டேன்
நாளோரி மேனியும்
பொழுதொரு வண்ணமும்
உன் பேச்சை ரசித்தேன்
உன்னை அருகில் உணர்ந்தேன்
வாய் சொன்னது தூரத்தை
மனம் சொன்னது
உன் அருகாமையை

நட்பு என்பது

அன்பு என்பது அண்மையில்
பாசம் என்பது பக்கத்தில்
காதல் என்பது காத்திருக்கும் வரை
நேசம் என்பது நெருங்கும் வரை
நட்பு என்பது நனவு கனவு
இரண்டும் இருக்கும் வரை.......................